سلام   

خیله وقته فرصت نوشتن یا بهتر بگم حوصله نوشتن هم نداشتم.  

آخه تغییرات زیاده٫ اما متاسفانه ناجوری رخ داده است. 

که اینروزها  دیگه بدتر ... 

من زمانی میتونم بنویسم که یا خیلی شادم یا اینکه خیلی ناراحت٫اینبار از نوع دوم هستم که پناه به نوشتن میکنم تا یه کمی خالی بشم ! 

از کجا بگم یا چی بگم . 

نزدیک ۲ ساله خونه رو واسه فروش گذاشتیم تا یکمی بزرگترش را بگیریم اما اون از خونه که فروش نرفته! 

این  از محیط کارم که یک آدم از خود راضی(البته از خود راضی داریم تا از خود راضی که این نوبرشه!!!)مسئول قسمت شده که از وقتی آمده آآآآآآآه ه ه ه ه ه اگه بگم باید یه مثنوی بنویسم تازه دستمال کاغذی هم فراموش نشه که باید کلی گریه کنین پس بهتره نگم! 

شوهرم هم تو یه شرکت عمرانی معاون فنی و اجرای اش هست اما چه فایده ۴ ماهه حقوق ندادن !!!!!  

امسال دنبال مدرسه بودم تا دخترم«آی سا» را ثبت نام کنم از هر چی مدرسه هست متنفرم ...  

دیگه چی بگم ...  

خدایا فقط به تو پناه میبریم.مردم چیکار کنن؟؟؟؟!